Het lef komt met de jaren

door Peter Rijcken

Zekerheden loslaten en nieuwe paden zoeken in het onbekende.
Al jarenlang droom ik over een camping of een jachthaven in het buitenland. Om meer met mijn handen te gaan werken, minder met mijn hoofd; lekker buiten, in de natuur, niet te veel achter de computer.
Een zoektocht naar balans; hoofd en hart verbonden.

LeChatO

Wie kent het niet tijdens vakanties in warme landen? Het verlangen een eigen B&B te beginnen, chambres d'hote, camping of een boerderijtje op het platteland. Bij mij begon het met een idiote annonce op markplaats.nl: ‘Kasteelheer en kasteelvrouw gezocht'. Dat is natuurlijk helemaal te gek: een heus landgoed, 14 ha. natuur en een goed concept. Bovendien in Frankrijk, een van mijn lievelingslanden. Na een beslissingsproces van 7 weken en 3 maanden voorbereiding zijn Jacqueline en ik het beheer gaan voeren. Het is een prachtig kasteeldomein ‘LeChatO', bovenin de Auvergne - zo'n 7 uur rijden van Nederland.

Je eigen koers

Het ondernemerschap heeft me veel gebracht. In Nederland was ik partner in een klein marketing/communicatiebureau. Het heeft me geleerd om te leven zonder angst, zonder zorgen. En dat terwijl ik feitelijk in mijn leven nog nooit zo veel (financiële) zorgen heb gehad als juist in deze periode. Het heeft mij veel gebracht, de vrijheid , de zelfstandigheid, het volgen van je eigen koers. Volledige zelfsturing dus. Toch was het marketing/communicatiebureau nog te ver verwijderd van mijn passie. Ik verlangde naareen geheel andere invulling... meer inspiratie. De keus voor Le ChatO was gauw gemaakt.

Lange werkdagen

En dan het volgen van je droom. Van mijn droom! Ik heb dit jaar ervaren dat het niet louter droomaspecten zijn die je op zo'n pad tegenkomt. Het is lang niet allemaal rozengeur en maneschijn. Het is een heel aardse ervaring, keihard werken. Wel naar tevredenheid. Inderdaad met alle aspecten die ik me had gewenst: buiten, met mijn handen werken, in de keuken - afgewisseld door wat intelligentere uitdagingen en veel prettig contact met de gasten. Maar met evenzoveel aspecten die ik me niet zodanig had gewenst. Zoals werkdagen van 12-14 uur in 6-7 dagen per week, weg van het gezellige sociale leven in Nederland met familie en vrienden. Maar telkens als ik hier over het schitterende landgoed loop, de vogels hoor, de prachtige bomen zie dan heb ik gelijk weer dat gevoel van gelukzaligheid. De vogels, de stilte, de ruimte. Het zijn merkwaardige contrasten die zich hier manifesteren. En tegelijkertijd fulltime samen met mijn partner. Samen werken, samen leven, samen de relatie onderhouden en invulling geven. Dat geeft weer een geheel nieuwe wending aan de relatie. Een uitdaging om met elkaar in die verschillende rollen samen te zijn.

Doen!

Dus als je me vraagt of het is meegevallen? Kan ik alleen maar zeggen dat mijn roze bril wat meer is gaan vervagen. Die heeft plaatsgemaakt voor de realiteit.. En ja, die bevalt me. Eigenlijk moeten dromen maar gewoon dromen blijven. Of bedrog?

Voor wie overweegt om dit voorbeeld te volgen: Doen. Vooral doen!
Er zijn veel redenen om je er van te laten weerhouden. Ook al moet je er de nodige zekerheden voor opgeven (en dat is altijd het geval). Je krijgt er veel voor terug - in ieder geval in het immateriële.

De rijkdom van het leven is niet om hetzelfde als maar te herhalen - maar om nieuwe wegen in te slaan waar nieuwe ontdekkingen mogelijk zijn.
Een tweede tip (die hierop volgt) is: leef in het moment. Geniet van al hetgeen je ziet, hoort, ruikt, voelt en ervaart. Elk moment weer. Sta stil bij datgene wat er is - niet bij datgene wat er niet is.
Dan gelijk ook nog maar n derde: probeer te leven vanuit een houding van vertrouwen, van liefde - dat geeft veel meer rust dan een houding van angst of bezorgdheid.