Liefde in Vrijheid
Door Carolien Geurtsen
Als je net een relatie achter de rug hebt waar je om wat voor reden dan ook gedesillusioneerd uit bent gekomen, is het erg aannemelijk dat als je iemand ontmoet met wie de vonken eraf spatten, je zo verblind wordt, dat je al heel snel van alles roept en belooft. In dat geval is het zaak om dat juist niet te doen, tegen alle aandrang in, niet heel snel al in de volgende vaste relatie te rollen. Het gevaar is dan namelijk heel groot dat je of allerlei patronen gaat herhalen, of een te grote roze bril op hebt zodat je je nieuwe partner niet echt kan herkennen in zijn of haar ware aard en onherroepelijk tegen varianten op gaat lopen van de relatieperikelen daarvoor.
Zielen vol verlangen en lustige lichamen
Wij mensen zijn heel interessante fenomenen, zielen vol verlangen naar verbinding met persoonlijkheden die vaak veel butsen opgelopen hebben, niet alleen in liefdesrelaties maar vaker nog tijdens de opvoeding en het opgroeien met leeftijdgenoten. En ook al zoeken we onbewust naar ultiem en vrij relateren in liefde met daarbij zo ongecompliceerd mogelijke seks, de patronen en valkuilen en blinde vlekken waar we mee behept zijn, zijn even onbewust en vaak veel krachtiger dan de drive om lief te hebben en van je te laten houden.
Maar ja wat dan?
Om te beginnen je wonden likken, misschien eerst nog veel troostmuziek draaien en huilend herinneringen ophalen, om vervolgens te gaan zoeken naar waar je verder van opknapt: afspraken met goeie vrienden, leuke bezigheden, bevredigend werk. Als dat er allemaal in zit, ben je al een heel eind.
Gun jezelf ook gerust om verliefd te worden, te zoenen, heerlijk te vrijen als je daar alweer aan toe bent. Laat je alleen niet verleiden tot het uitspreken van beloftes, hoe verleidelijk ook. En als je jezelf helemaal een lol wilt doen, prik dan consequent alle verwachtingen door bij je liefdespartners in spe of in realtime.
Tantrisch Onderzoek
Mogelijk heb je wel eens van tantra gehoord, misschien heb je er ervaring mee of allerlei ideeën of fantasieën over, want er gaan bijna over niets zoveel wilde verhalen de wereld rond als over tantra. Mijns inziens is de essentie van tantra: durven zijn met wat waar is zonder er gelijk een verhaal van te hoeven maken of conclusies uit te hoeven trekken. Die neiging hebben we vaak wel. Wat het grote cadeau is als je single bent, is dat je kunt gaan experimenteren met waar jij nu eigenlijk het meest van tot bloei komt. Zodra je je dan al weer vast gaat leggen aan: ‘Nu horen wij bij elkaar want we hebben het al twee weken of twee maanden zo goed samen’, ontzeg je jezelf een heel tantrisch onderzoek naar wat er fijn, lekker, leuk, spannend, en vreselijk eng kan zijn aan je ongebondenheid en hoe verbonden je wilt zijn. Dus: Voorlopig geen commitments voor de lange termijn!
Rad van Fortuin
Misschien denk je nu: 'Ja lekker zeg, vrijheid blijheid, daar kan ik dus nooit op bouwen'!
Nou, dat is precies mijn punt. het is echt heel erg verstandig na één of meer langdurige relaties om een tijdje echt niet op iemand anders te willen gaan bouwen, of op jezelf te gaan laten bouwen.
Zonder vaste relatie zijn, is dé gelegenheid om je eigen emotionele afhankelijkheidsfundamenten te onderzoeken op hout- of betonrot, terwijl je wel met anderen flirt, relateert, zoent, al of niet vrijt en vooral ook echt communiceert over wat je voelt zónder je vast te leggen met enige belofte naar de toekomst toe. Het is zaak om, hoeveel liefde er ook stroomt, hoe goed en opwindend de seks ook is, het liefdeswiel eerst en vooral voor jezelf te laten draaien!
Je (snel) opnieuw in een relatie storten is een vlucht. Eigenlijk zeg je daar mee: ik kan het niet alleen, mijn geluk hangt af van iemand anders. Ik ben momenteel ook bezig met de zoektocht naar mezelf. Laat ik eerst mezelf maar eens kunnen vermaken. Beter nog: laat ik eerst maar eens gelukkig zijn met mezelf. Van mezelf houden. En mijn valkuilen bedenken (misschien dat laatste eerst). Als je zaken niet oplost of in ieder geval je kop er voor in het zand steekt, krijg je ze ongenadig en in meervoud terug. Dat is een ding wat het leven mij intussen geleerd heeft.
Lastig is wel dat de biologische klok lak heeft aan alles..
Liefde in vrijheid = liefde is een aanvulling, geen opvulling.
Liefs, Marielle Marielle - 22-10-’09 11:23
Zelfreflectie en zelfkennis voorkomt teleurstellingen in relaties en open mogelijkheden tot bijzondere ontmoetingen en duurzame relaties. Bert-Jan van der Mieden (E-mail) - 22-10-’09 11:32
Gevoel en ratio, lichaam en geest kunnen nogal in tweestrijd zijn soms. En mijn geest huist toch echt in de juiste tempel
En toch kun je namelijk, als je wat aandachtspunten in de gaten houdt, vrijen tot in welke mate van intimiteit jij wilt en aankunt. Er zijn ondertussen namelijk gelukkig ook veel mensen die zorgvuldig met elkaar en met zichzelf om willen en kunnen gaan! Vandaar dat ik ook het tantrische aspect aanhaal. Maar ik kom er op terug.
En iedereen, dank voor jullie reacties! Carolien Geurtsen (E-mail) (URL) - 22-10-’09 12:53
Carolien, de situatie die je beschrijft is voor mij nu niet van toepassing, maar kijkend naar mijn eigen verleden kon je wel eens gelijk hebben. Ik heb mij er niet aan gehouden en vraag mij af of ik dat in een eventuele toekomst ook zou doen. Rationeel aan jouw artikel denken terwijl ik smoorverliefd ben? Lastig. Grappig is trouwens dat een goede vriend van mij, sinds twee jaar single, zich wel aan jouw adviezen houdt. Als hij weer een leuke date heeft gehad zeg ik wel eens tegen hem: “zet je hoofd toch eens uit en volg je hart!” Maar hij doet dit dan toch niet. Blijkbaar heel verstandig. Ik mail hem dan ook zeker jouw column.
PS. Ik word wel afgeleid door de reclame aan de rechterkant van de column. Allemaal reclames bedoeld om het hoofd uit te schakelen. lucas bezembinder (E-mail) - 22-10-’09 14:25
Jouw column spreekt me echt aan. Ik voel ook veel voor het thema: ontdekken wie je zelf bent, en daar horen relaties en sex helemaal bij. Mijn ideaal is een relatie, waarin je beiden zoekt naar die spanning tussen vrijheid en gebondenheid. Dat is misschien wel het moeilijkste. We vinden het zo lastig om los te laten. Ik kan het meeste aan m'n vriendin geven als ik totale vrijheid voel in wie ik ben. Want dan pas is het het echt waard!! En omgekeerd ook. Dat voelt als "een opgeruimd huis". Openstaan voor elkaar betekent "troep opruimen" uit het verleden. Zuiverheid in je ziel. Ik wil het allermooiste en beste geven wat ik heb aan m'n partner.
Ongebondenheid steekt daar een beetje schril bij af eerlijk gezegd.
Het is niet zo dat je die vrijheid kwijt bent zodra je een relatie begint.
Er valt nog heel veel over te zeggen maar dit is m'n eerste reactie.
Lex Lex Hupe (E-mail) - 22-10-’09 21:43
Een onderwerp wat veel mensen aanspreekt denk ik. Voor mij ligt dit onderwerp in een ver verleden. Ik zou ook zeggen, volg je hart en doe het gewoon. Blijf wel voelen en luisteren naar je innerlijke stem om te weten wat die nieuwe relatie betekent en of het inderdaad zo is, dat je oude patronen aan het herhalen bent, of vlucht voor het verlies. Misschien is dat niet zo. Luister naar het kind _en_ naar de kritische ouder in jezelf. Beiden hebben je wat te leren.
Ik ben zelf ook eens hopeloos verliefd geworden meteen na een verbroken relatie, het gaf veel energie en verwarring. Wij zijn niet samen doorgegaan, maar hij is nog steeds (al 23 jaar) mijn allerbeste vriend. Ik vond toen mijn zielemaatje.
Je ontmoet iemand met een reden en het is het waard om dat te onderzoeken.
Wat ik mis in je verhaal is de "heerlijkheid van het alleen leven". Ik heb daar jaren van genoten en zocht ook niet naar een relatie. Er hoeft toch niet altijd een relatie te zijn. Toen ik daar weer mee begon, was dat ondanks mijzelf. Ik zat er niet op te wachten. Het overkwam me gewoon. Dat lijkt me een mooi onderwerp voor een nieuwe column: "De heerlijkheid van alleen leven". Ik ben benieuwd hoe jij daar tegen aankijkt. Karen de Vries (E-mail) (URL) - 23-10-’09 10:40
In hoofdlijnen ben ik het eems met wat je zegt:
Toen mijn geliefde en ik vorig jaar onze zwaarmoedige relatie beëindigden, nam ik eerst bewust een rouwperiode in acht. Dat heeft mij een begin van bewustzijn gebracht van keuzes die we hadden gemaakt en waarom, en hoe het kwam dat die verkeerd uitpakten.
Maar ongeveer een half jaar geleden leerde ik een andere vrouw kennen, met wie ik de mogelijkheden voor een relatie ging verkennen. Uiteindelijk ging dat niet door omdat zij de "klik" niet voelde. Mijn leven is sindsdien niet meer hetzelfde!
En daarmee komen we bij het gedeelte waarin mijn persoonlijke ervaringen afwijken van wat jij beschrijft:
In de korte tijd dat deze vrouw mij haar Lief noemde, was ik "heel", en voelde mij daardoor simpelweg gelukkig; "in voor- en tegenspoed".
Het heeft mij maanden plus een intensief coachingstraject gekost om erachter te komen wat het gemis was dat zij heel maakte. In die maanden was de verleiding natuurlijk heel erg groot om mij aan die vrouw vast te klampen, om dat gevoel van "Heelheid" (ook al wist ik toen nog niet dat het dat was!) terug te krijgen.
Maar nu weet ik wat ik kan doen om het ontbrekende deel van mijn emotionele basis in te vullen.
Zodra ik mijzelf vanuit mijn eigen "Heelheid" gelukkig kan voelen, zullen relaties voor mij een hele andere betekenis krijgen. Een beetje in de trant van wat Mariëlle schrijft: dat een relatie een aanvulling -geen opvulling- wordt.
Met plezierige groet, Nico van den Bergh (E-mail) (URL) - 24-10-’09 09:32