Mijn strijd tegen mijn reptielenbrein: ik eet de kikker

door Linda

De afgelopen week las ik het boek Linchpin van Seth Godin (Nederlandse titel is "Onmisbaar"). Godin is een auteur die je dwingt om anders of dieper na te denken over zaken waar je anders niet zo bij stil staat. Althans, zo werken zijn boeken bij mij.

In Linchpin daagt Godin je uit om jezelf onmisbaar te maken. En legt hij pijnlijk helder uit waarom je dat moet doen. Belangrijkste redenen: je krijgt er een leuker leven en leuker werk door en je loopt veel minder kans om ontslagen te worden. Dat laatste is natuurlijk niet verkeerd in een tijd waarin banen op de tocht staan.

Om jezelf (zo goed als) onmisbaar te maken moet je wel je hoofd boven het maaiveld durven uitsteken. En Godin laat zien waarom we dat vaak niet eens proberen...

Eén van de redenen is ons reptielenbrein. Naarmate de mens verder evolueerde tot de versie die we nu zijn, ontwikkelden onze hersenen zich. Eén van de oudste onderdelen van ons brein zijn de amygdala (die lijken op de hersenen van reptielen, vandaar de term reptielenbrein).

De amygdala bepalen je emotionele reactie op de informatie die via je zintuigen in je brein binnenkomt. Die reactie is vrijwel automatisch en één van onze reacties is angst. Angst is een beschermingsmechanisme en is prima als er zich een situatie voordoet waarbij ons welzijn direct in gevaar is. Vluchten!

Maar angst steekt ook te vaak de kop op als het helemaal niet nodig is. Als we een idee hebben dat anders is dan anders bijvoorbeeld. Als we in een vergadering zitten en een afwijkende mening hebben. Of als we een project of product aan de buitenwacht moeten presenteren. Dan komt de angst: we koesteren het idee en vergeten het na een tijdje. We houden onze mond in de vergadering. Stel je voor dat iedereen over je heen valt… We zeggen dat het product nog niet helemaal af is en stellen de presentatie uit.

En zo ontzeggen we onszelf succes.

Eigenlijk is wat Godin zegt helemaal niet nieuw. We weten het allemaal best.

Godin´s oplossing: wees je bewust van de angsten en de weerstanden die dit deel van je brein bij je oproepen en voer je ideeën uit. Erg Daretoo natuurlijk, maar hoe doe je dat dan?

Ik experimenteer met een eenvoudige aanpak: ik eet elke dag eerst de kikker.

De wat? Ja, de kikker.

Wat dat is? Ik maak een lijstje met de dingen die ik op een dag wil doen en zet de twee of drie belangrijkste bovenaan. En van die belangrijkste klusjes pak ik eerst de klus waar ik het meest tegenop zie. Daarna ga ik met een voldaan gevoel en meer energie verder met de dingen die me veel leuker lijken (en die natuurlijk volkomen risicoloos zijn). En inmiddels weet ik dat de ´enge´ dingen vaak helemaal niet zo eng zijn. En durf ik ook mijn meer gewaagde ideeën uit te voeren. Hoewel, nog niet alles. Maar ik ben op de goede weg.

In onderstaande video vertelt Godin meer over zijn visie op het reptielenbrein en wat je er tegen kunt doen. Grappig en herkenbaar. Je bent gewaarschuwd...