Een boeiend levensverhaal

door Jacqueline

Laatst sprak ik een vriend die mij een prachtige iDare story vertelde. Zijn moeder, nu 87 jaar oud, vroeg haar zoon een aantal jaar geleden: “Ik wil graag een typemachine met beeldscherm. En nee, vooral geen computer! Daar weet ik niks van.” Hij had nog een oude laptop staan.  Zonder Typex kon ze beginnen aan haar levensverhaal voor haar kleinkinderen. Het is een mooi boek geworden, rijk geïllustreerd en boeiend geschreven.  Een prachtige tastbare herinnering aan een wereld van elpees, fotorolletjes, wasborden en brandnetelsoep.

Hoe schrijf je een levensverhaal?

Een levensverhaal kan al snel een saai boek worden over mensen die je niet kent, of een opsomming van feiten en data waar je niks mee kunt. Hoe geef je het dan zodanig vorm dat de kleinkinderen er ook echt plezier aan beleven?  Na uitgave van het boek kwam al snel het idee bij Hubertha Bijtel op om voor haar eigen generatie een handleiding te maken over hoe je een levensverhaal schrijft.  Het boekje “Hoe vertel ik het mijn kleinkinderen?” is onlangs gepubliceerd.  Met behulp van haar kinderen heeft ze het boek  in eigen beheer uitgegeven, de lokale pers én de schappen van de plaatselijke boekhandels gehaald. Ze heeft er een workshop aan verbonden waar veertig deelnemers op af kwamen! Ja, ik heb mijn moeder er ook naar toe gestuurd. Zij is al lang bezig met het structureren van stapels brieven en foto’s, het optekenen van omhoog borrelende herinneringen en het overtikken van oude dagboeken. Ik wacht met spanning op een vervolg. Want je ziet maar weer, het is nooit te laat om te debuteren…

Een paar tips van Hubertha:

• Wek de nieuwsgierigheid van de lezer op. Gebruik anekdotes, details, gebeurtenissen of periodes die het verschil tussen vroeger en nu illustreren.

• Schrijf alle losse herinneringen en onderdelen op, al is het maar in een paar zinnen. Het verwoorden komt later.

• Schrijf iedere herinnering of onderdeel op een aparte bladzijde.

• Bedenk niet vooraf, dit wordt hoofdstuk 3 of hoofdstuk 10 want de rode draad tussen de episodes komt pas later in het proces.

• Gebruik een intrigerende woordkeuze, begin een hoofdstuk met “een onverwachte ontmoeting” of “een merkwaardige samenloop van omstandigheden”.

• Beschrijf de kenmerken van de personen: opvallende uiterlijkheden, karaktertrekken of gewoontes.

• Schrijf in je eigen woorden

Veel meer tips staan in het boekje “Hoe vertel ik het mijn kleinkinderen” van Hubertha Stofberg-Bijtel.  Als je interesse hebt, stuur me even een mailtje.